Zegen onderweg

De Levende zegene en behoede u
de Levende doe Zijn aangezicht over u lichten
en zij u genadig
de Levende verheffe zijn aangezicht over u
en geve u vrede.

Kapernaum_00002Deze zegen is een verwoording van de Aaronitische zegen uit Numeri. Het is tekst die vaak aan het eind van een viering gezongen wordt als er een Franciscaans priester voorgaat. Binnen de Franciscaanse beweging is juist deze zegen heel belangrijk.
Met deze woorden zond Franciscus broeder Leo ooit op weg. Dat is opgetekend en dus weten we zeker dat Franciscus zelf deze zegen ook gebruikte.

Dit weekend wordt de sterfdag van Franciscus herdacht en zijn leven gevierd. Hij bracht een orde op de been, nee sterker nog: hij inspireert minstens vier ordes. De Franciscanen, de clarissen, de capucijnen, de derde orde en ach nog zoveel meer. Zijn manier van leven in eenvoud trekt me aan. Niet om een orde in te gaan, maar wel om spiritueel dankbaar te zijn voor alles om mij heen. Alles in de natuur is een gave van God, alles in de natuur is mijn broer of zus.

Ik voel me gezegend met zoveel moois, zelfs als het leven niet eenvoudig is. Juist dan door tegenslag heen, merk ik dat ik gedragen wordt door God en mensen in liefde. Toen ik zelf nog voorging in kerkdiensten sloot ik eigenlijk altijd af met de zegen uit Numeri. Omdat deze zegen voor mij alles in zich heeft én omdat ik mij verbonden voel met Franciscus.
Vanavond bad ik meditatief een viering in de huiskapel. Opgedragen aan Franciscus. Ik merkte dat hij, meer dan welke heilige dan ook, mij nabij is.

Morgen zingt mijn koor in een verzorgingshuis in Utrecht. Franciscus is een leidraad in viering en liederen. Ik ben blij met zo’n voorbeeld. Al roept hij wel steeds vragen op: heb ik echt nodig wat ik in huis heb? Moet ik echt zoveel materiële zaken hebben? Zie ik de arme wel voldoende of ben ik met mijzelf bezig?
Dat deze vragen en Franciscus’ leven ons mogen blijven inspireren om naar anderen toe te gaan.