Verleden wordt heden

Verborgen verleden, dat is de titel van een programma over stamboomonderzoek. Met een bekende Nederlander (of Brit, want het is van oorsprong Engels) gaat men op zoek naar zijn of haar roots. Het verleden spreekt tot de verbeelding. Want de verhalen die gevonden wordt zijn vaak spannend of indrukwekkend. Het doet je nadenken over waar je vandaan komt.

Verleden als vraag

Wanneer je genealogie bedrijft (stamboomonderzoek doet) ga je eerst aan de slag met allerlei feitjes, wie was het kind van wie en wanneer precies. Via internet, bijvoorbeeld via wiewaswie.nl is al heel veel terug te vinden. Langzaam vind je veel voorouders en ga je dat in een programma op de computer invoeren. Daar begin je het beste gelijk mee. Anders ben je zo het overzicht kwijt. En ik kan het weten, want ik doe al een jaartje of twaalf zo af en toe onderzoek. Een goed programma is overigens het gratis: Aldfaer.

Je verzamelt foto’s uit het familieverleden of krantenknipsels en steeds wordt de stamboom groter. De beelden die je hebt van je familie vormen zich. Toch wordt het nooit direct een verhaal. Daarvoor moet je beelden bij de verwijzingen hebben. Vaak kom je een adres tegen, maar hoe zou dat adres er in het verleden uitgezien hebben? Bestaat die straat, dat huis nog?

Mijn eigen verborgen verleden

klein-CIMG6333
In de witte woning trok Sander Antonie na zijn aankomst in Zutphen.

Een persoon die mij in mijn eigen onderzoek enorm aanspreekt is de overgrootvader van mijn oma: Sander Antonie Schoevers. Het is al even geleden maar hij leefde van 1828 tot 1890. Hij werd geboren in Den Haag en werd inspecteur van politie. In 1862 overleed zijn eerste vrouw en in 1863 trouwde hij met zijn tweede vrouw, mijn voormoeder. Ze gingen wonen in Zutphen, waar hij commissaris van politie werd. In 1866 verdiende hij 1300 gulden op jaarbasis en in 1881 zelfs 2200 gulden. Een brood kostte destijds 12 guldencent, Dus hij had het niet slecht.
Hij was lid van allerlei besturen en moet een man met aanzien zijn geweest.

Een paar weken geleden was ik in Zutphen. Ik heb er de stad bezocht maar ook de huizen in de binnenstad, waar hijzelf of zijn vrouw als weduwe, gewoond hebben. Toen ik de Walburgiskerk instapte bedacht ik mij: Hier moet hij ook geweest zijn. En bij het doopvont: Hier moeten voorouders van mij in gedoopt zijn.
Later die middag kwam ik in de oude Rooms-Katholieke kerk. Zijn vrouw was Katholiek, (de dichtstbijzijnde katholieke voorouder die ik terugvond). Ik bedacht me dat zij wellicht hier naar de kerk was geweest. Het is bijzonder om beide kanten van een familie zo, anderhalve eeuw later mee te maken.

Verleden wordt heden

klein-CIMG6356
Het oude doopvont, zou daar een voorvader in gedoopt zijn?

Even stap je een wereld in van vroeger. Ook al is het helemaal nu. Je bedenkt je dat al die verschillende geloofsdenkbeelden uit je familie samenkomen in jezelf. Je beseft dat je net als al die mensen in het verleden een weg zoekt in de maatschappij. Ook ik ben betrokken bij verschillende besturen in mijn vrije tijd en bovendien heb ik ook mijn baan in de strafrechtketen, waar mijn voorvader ooit ook in werkzaam was. Misschien dat hij me daarom wel zo intrigeert.

Het is mooi om zo bezig te zijn met het verleden en daarnaast met mijzelf nu. Wie ben ik eigenlijk? Wat mij steunt in het verhaal van Sander Antonie (overigens ben ik niet naar hem vernoemd) is dat protestant en katholiek in zijn leven naast elkaar konden leven. Eigenlijk net zoals dat in mijzelf zit. In denken vaak een gereformeerde, in beleven een katholiek en misschien nog wel veel meer.

Ik geniet van dat onderzoek en zoeken naar mijn stamboom én wie weet ook wel van dit delen met mijn lezers.