Veilige vaders

tekenlineaalDat veilige gevoel van vroeger, hoeveel liedjes zijn er niet over gezongen? Onder deze blog staat er eentje van Paul van Vliet. Mijn veilige gevoel doet me denken aan de zolder die we hadden. Een zolder met twee kamers. De kamer links was knutselkamer van mijn moeder. Rechts van de overloop was de kamer van mijn vader. Een werkkamer met stapels papier, een grote boekenkast en een computer die nog liep op oude diskettes. Hoewel ik als kleine jongen opgroeide met een computer, was dat niet het boeiendste van de kamer. Nee dat waren de dozen van de elektrische trein, die onder de tafel stonden.

In de vakanties mochten we als kinderen spelen met de trein. Het was ultiem geluk. Als ik eerlijk ben vond ik het eindresultaat niet het mooiste. Ik was juist dol op het tekensjabloon van de fabrikant. Er stonden alle mogelijke rails-stukken op die ze verkochten. Met dat sjabloon kon je op papier een plattegrond van een treinbaan tekenen. Ik vond het heerlijk om dat te doen. Gewoon zittend of liggend op de vloer. Mijn vader zat dan te werken aan zijn computer en ik lag op de zoldervloer wat te tekenen of te lezen. Het gaf een veilig gevoel.

Jezus bij Jozef in de werkplaats. Een veilige omgeving.
Jezus bij Jozef in de werkplaats. Een veilige omgeving.

Vandaag is het de dag van de heilige Jozef, de vader van Jezus. Zou Jezus bij Jozef in de werkplaats gespeeld hebben met speelgoed? Zou hij in zijn kindertijd het veilige gevoel hebben gehad als hij dicht bij zijn vader was? Jozef was een goede man als we het evangelie lezen. Hij zorgde dat Maria veilig was tegen geruchten over haar zwangerschap. Hij nam haar tot vrouw.
Echte veiligheid en rust zocht Jezus later bij zijn hemelse Vader. Al toen hij een jaar of twaalf was, verbleef hij lange tijd in de tempel. Omdat hij daar pas echt bij zijn Vader was. Ook toen hij zou gaan sterven, jaren later, kwam hij in gebed bij zijn Vader. En met alles in zijn hoofd wat zou gaan gebeuren, lukte het hem toch om de veiligheid geheel bij zijn hemelse Vader te zoeken. “Vader, in uw handen beveel ik mijn geest”.

Als je volwassen wordt, krijg je een eigen leven en een eigen woning. De kamers van de oude zolder verdwijnen, je kunt verlangen naar vroeger, maar zo wordt het nooit meer. Je krijgt zelf de kans om veiligheid te bieden aan je geliefde en misschien zelfs kinderen. Je eigen veiligheid kun je ook aan hen relateren, maar ook ons gevoel van veiligheid ligt bij onze hemelse Vader. God wil voor ons een veilige haven zijn en zo sluit het getijdengebed elke dag onder andere met de woorden. “Heer, in uw handen beveel ik mijn geest.”
Waar de wereld vol onveiligheid is door alles wat er gebeurt, mogen we in het geloof ons veilig voelen.
Mooi om daarmee de Heilige Jozef te gedenken en ook de goede week in te gaan, waar we Jezus tot zijn diepste kern mogen volgen.

Extra: Veilig achterop, bij vader op de fiets