Trouw als de hond van Yvon

Boer zoekt vrouw is een guilty pleasure van mij. In het allereerste seizoen van 2004 begon dat al. Boer Piet kwam namelijk uit mijn eigen gemeente en dus móést ik natuurlijk kijken. Sindsdien volg ik de serie jaarlijks en van veel boeren en boerinnen weet ik me nog van alles te herinneren. Sommige citaten vergeet je nooit meer. “Er is een stukkie rust gekommen” van boer Aad bijvoorbeeld.

Waarom je blijft kijken

Het concept trekt me niet elk jaar evenveel. Soms was ik geneigd even af te haken. Maar uiteindelijk blijf je kijken. Het wordt zo in beeld gebracht dat je benieuwd bent hoe die types nu op elkaar zullen aansluiten. Zou die geile Geert echt een vrouw vinden die hem aankan? Zou die nukkige kerel nog vrouwen overhouden. Of Bertie die een vrouw zocht, ik gunde het haar zo, dat het goed zou gaan. Of die altijd bestaande vraag bij tenminste 1 boer: weet jij zeker dat je een vrouw zoekt en geen man? Soms gevoed door zijn zachte karakter, soms omdat hij er zo vreselijk cute uitziet.

Toen was er Tommy

Foto van het facebook-account van
de Hond van Yvon

Vanaf najaar 2014, wordt Yvon terzijde gestaan door Tommy, haar labradoodle. Voor die tijd had nauwelijks iemand van dat ras gehoord, Daarna werd het razend populair. In de eerste jaren duidelijk in beeld en nu weer wat meer naar de achtergrond gegaan. Het prachtige beest heeft een eigen facebook en instagram. De accounts worden druk bijgehouden door de programma redactie en voorzien van veel humor. Het commentaar van de “hond” op de serie is soms net zo leuk als het kijken zelf.
Overigens nodigt de serie sowieso uit om samen te kijken. Sinds ik weer vrijgezel ben, helpt Whatsapp regelmatig om met familie erover te kletsen terwijl de uitzending bezig is.
Ik ben een kattenman, maar stiekem een beetje verliefd op Tommy.

Trouw als Tommy

In de uitzendingen zelf is Tommy niet zo adrem als in de accounts. Hij is een echte hond die heel trouw is aan zijn bazin. Hij luistert maar heeft ook zo zijn eigen buien. Hij stiefelt door de huiskamer van de boeren als ze brieven aan het lezen zijn of dolt met een andere hond op het erf.
Zo is het misschien ook wel in de verhouding van een gelovige tot God. We proberen te luisteren naar Gods stem en opdrachten, maar van tijd tot tijd ijsberen we door ons eigen leven en kijken we naar de grond. Of we zijn zo met onze eigen dingen als eten en behoeften bezig, dat we de Grote baas een beetje vergeten. Dan weer dollen we met vrienden en andere gelovigen dat het een lieve lust of zeer serieus is. Om uiteindelijk weer enthousiast blaffend terug te keren bij Hem waar we bij horen. In afwachting van de liefkozingen en goede woorden die we van Hem krijgen.


Vanavond is er weer een speciale corona-aflevering van het programma, toch maar weer eens extra opletten of we van Tommy en andere dieren wat kunnen opsteken voor ons eigen leven.