Thuiswerken met God

Hij vraagt aandacht: Neem nu je thuiswerkt eens wat tijd voor me, voor ons… Vertel me wat je dwarszit. Laten we momenten van stilte delen, van geluk.

Ik heb geen nieuwe vriend, geen nieuwe levenspartner. Nu ik thuis ben vraagt God om aandacht. Eigenlijk doet Hij dat altijd al. In de drukte van het werk, het vrijwilligerswerk en de dagelijkse schoonmaak, verdwijnt Hij wel eens op het tweede plan. Zonde eigenlijk.

Sta met Hem op!

Hij is goed in opstaan. Hij was er al voor wij ooit begonnen. Hij is er voor ik wakker word. Een wakende God, zo zeggen de psalmen dat. Waarom zou ik aan hem voorbijgaan als ik naar de badkamer loop en mij douche? Waarom pas een plaats gunnen als ik mijn brood gesmeerd heb en ga ontbijten?

Mijn thuisdagen, tegenwoordig elke dagen, beginnen weer met ochtendgebed. Ik draag de dag op aan de Eeuwige. Ik bid om kracht voor de mensen die lijden aan corona. Ik bid voor alle mensen die mij lief zijn. Omdat ook zij de liefde van Hem zo nodig hebben.

Daarna ga ik aan het werk. Gewoon in een computersysteem, in Excel en Word, met Skype en Whatsapp. Wie kent het niet?

Gemeenschap houden

Ik verlang er naar om samen met Hem te zijn. Momenten te nemen voor ons. Geloven geeft mij houvast. Ik ben verbonden met Hem en met de hele kerk. De hele dag worden er tegenwoordig online eucharistievieringen uitgezonden, op zondag en door de week. Bijvoorbeeld die van het Ariensinstituut. Het is een grote zegen.
Op een wat stiller ogenblik, zet ik de viering aan. Ik kan doorwerken, maar van tijd tot tijd dan ook even echt mijn aandacht richten op wat écht belangrijk is. Gemeenschap, communio, met de Eeuwige.

Online eucharistievieringen zijn een zegen voor de thuiswerker

Door de dag heen doe ik meer werk, dan op kantoor. De telefoon houdt het soms geen dag zonder oplader uit. Het is de drukte van alledag. De drukte die ik van het “normale” werk zo goed ken. Voor een ochtendmens is dat einde er vlotter dan normaal. Ook dat komt door die verminderde reistijd.

Thuiskomen en afsluiten

Geloof geeft ritme. Dat ritme wat kloosterlingen al eeuwen kennen. Ik bid kort voor het avondeten en op de avond zelf kijk ik vaak de livestream van het avondgebed van Taize. Het voelt als thuiskomen bij God, in de goede sfeer van de broeders daar. Naast de livestream op facebook zie je reacties. De wereld bid met je mee. Thuiszitten is soms alleen, maar verre van eenzaam. We zijn verbonden door alles heen.

In tijden van corona is het lastig om een ritme te houden. Het getijdenboek en de dagelijkse lezingen geven mij houvast: God geeft mij houvast. Thuiswerken is een kans voor nieuwe toewijding, aan Diegene die alles ten goede draagt.