De taal van God spreken.

De toren van Babel, het verhaal over vele talen.
De toren van Babel, het verhaal over vele talen.

Een taal leren is leuk! Vroeger zou ik dat niet gezegd hebben. Op de middelbare school vond ik Frans, Engels en Duits maar niets. Latijn en Grieks wel, maar dat kwam door de verhalen en de cultuur. Een moderne taal was in mijn ogen vooral veel oersaai stampwerk.Nu zit ik, ten behoeve van een vakantie later dit jaar, vrijwillig woordjes te stampen en Spaans te leren. Zodat ik mij die week in Barcelona in elk geval fatsoenlijk verstaanbaar kan maken. Alles kan veranderen. Ik denk dat er ook een taal van God is. Maar dat ligt misschien weer net iets anders.

God spreekt onze taal.

In een gezang in het liedboek (273 NLB) staat de mooie zin:

Looft God, want Hij spreekt onze taal.

En inderdaad, dat is waar. De bijbel is in de meeste talen ter wereld vertaald. Bovendien is in veel westerse taalgebieden de bijbel van grote invloed geweest op de ontwikkeling van de taal. Een vergelijking als “de tocht der tochten” zouden wij niet hebben als het Hebreeuws ons niet de “Heer der Heren” had aangereikt in de zinsbouw.
Wanneer ik nu mijn Spaans onder de knie probeer te krijgen zoek ik via mijn bijbelprogramma voor mij belangrijke en bekende passages op in de Spaanse bijbel. Enorm handig.
Zo spreekt God dus onze taal. Maar spreken wij ook de Zijne?

Taal van God

Gods taal spreken is geen vreemde ingewikkelde vorm van Hebreeuws, het is zelfs geen afgeleide van het Klingon uit verre sterrenstelsels. In de taal van God liggen spreken en doen heel dicht bijelkaar. We zien het in de bijbel: God sprak: “Er zij licht”. En er was licht. Terwijl God spreekt maakt Hij, terwijl God spreekt doet Hij.

Als taal doen is, hoef je geen kaartjes voor te lezen in een gouden pak.
Als taal doen is, hoef je geen kaartjes voor te lezen in een gouden pak.

Hoe zit dat bij ons? Als wij spreken over het opvangen van vluchtelingen, doen wij dat dan ook? Als wij spreken over een open kerk, ondernemen we dan ook die actie? Als we spreken over katholieke presentie in de stad, zijn we dan ook present en samen. De term stadssynode drukt dat wel uit. Samenkomen in de stad, betekent het.
De taal van God spreken is doen wat je zegt. We lijken er in bedrijfsleven, politiek en kerk soms een eind vanaf te staan en spreken wordt al snel debat óf kletsen óf beuzelpraat.

Taal van het koninkrijk als practicum.

Open kerk begint bij een open marktkraam waar iedereen zijn/haar verhaal kan doen.
Open kerk begint bij een open marktkraam waar iedereen zijn/haar verhaal kan doen.

Anders dan bij Frans en Duits op school en bij het spaanse leerboek nu thuis, is de taal van God een practicum. We kunnen aan de slag. Omzien naar onze naaste, dichtbij en ver weg. Zeg niet: Ik ga meer tijd aan mijn kinderen besteden, maar doe het. Sluit de computer of je telefoon even en ga met hen buiten wandelen, een spel kolonisten spelen of samen pokemons vangen, in plaats van dat zij rondlopen en jij binnen zit.
Zeg niet, maar doe.
Zoals elke taal, vraagt Gods taal ook oefening. Maar we hebben een levenlang de tijd, voor we echt het koninkrijk der hemelen binnengaan. Laten we die tijd goed benutten!