Prikkelverslaafd? – De stilte van hemelvaart

We willen meer likes, meer aandacht en meer prikkels. We willen geaccepteerd worden en meer dan dat. Nu we vooral binnenzitten is het bovendien dé manier om in contact te komen met anderen: social media, televisie, internet. Zelfs onze kerkdiensten gaan op die manier. Kan ik nog zonder?

Eén stille dag

Ik besloot het uit te proberen op Hemelvaartsdag. Een dag geen tv (die staat hier zeker in de avond vaak aan als achtergrond). Ook mijn telefoon wilde ik zo lang mogelijk uitlaten, even als mijn computer. Gelukkig was het goed weer. Pas als je bewust die prikkels weghoudt, merk je hoe sterk je er naar verlangt. Hoe normaal het is om facebook, whatsapp of mail te checken. De dag wilde ik aan God wijden. Van begin tot eind in Zijn nabijheid.

Hemelvaart werd Pinksteren

In de morgen ben ik begonnen met een ochtendgebed uit het getijdenboek, gevolgd door de Eucharistieviering. Hiervoor heb ik wel de TV aangezet en dat bleek een wonderlijke samenspraak van talen te zijn. De viering kwam uit de Kathedraal van Lugano en was merendeels in het Italiaans. Delen van lezingen en gebeden waren in het Duits en het Frans en de Vlaamse commentator zorgde voor een deel Nederlands. Het leek wel Pinksteren en ik voelde me deel van de grote wereldkerk. Verbonden in de liturgie van alle landen. Mocht u hem willen terugkijken, dan kan dat hier.

Buiten in een boekje

Een dag zonder prikkels is vervelend. Ineens moet je jezelf bezighouden. Stilzijn en stilzitten gaat snel vervelen. Lekker in de zon deed ik iets waar ik meestal geen rust voor heb: ik begon te lezen. Allereerst las ik het boekje: Augustinus en jij. Dit boekje geeft op een eenvoudige manier weer hoe Augustinus nu voor jongeren nog relevant is.
Het lezen over Augustinus bracht me ertoe om het boek “Belijdenissen” of in het Latijn “confessiones” weer eens op te pakken. In mijn mooie uitgave uit 1948 vertaald door Sizoo, staat het Latijn links en op de rechterpagina steeds de Nederlandse vertaling. Ik werd, anders dan ooit eerder gegrepen door wat hij schreef.

Likes 16 eeuwen geleden

In 397 schreef Augustinus over zijn leven en zonden. Hij biechtte in een enorm lang gebed op aan God wat hij bijvoorbeeld in zijn jeugd had misdreven. In het eerste hoofdstuk spreekt hij over dat hij het belangrijk vond om door zijn ouders, zijn vrienden en de mensen in het algemeen aangenomen en geaccepteerd te worden. Hij deed wat hij deed niet voor God, maar voor zijn eigen gewin, zijn eigen likes.
Er is dus niets nieuws onder de zon.
In het tweede hoofdstuk vertelt hij over de zonden van zijn jongelingsjaren, onder andere die van wellust. Door zijn wellust werd hij doof voor de roep van God. Hij had toen al een punt: van masturbatie word je doof. Niet lichamelijk, maar geestelijk.
Augustinus erkent dat hij zijn leven wil leven voor God en dus niet voor zijn eigen ego. En dat wil ik Augustinus graag nazeggen. Gericht zijn op God is zoveel mooier dan al je denken laten vertroebelen door externe factoren.

Wat te doen als wees?

Op Hemelvaartsdag verliet de Heer ons, op Pinksteren krijgen we als gelovigen de Heilige Geest. In de tussentijd voelen we ons verlaten. Het is als deze quarantainetijd. We voelen ons verlaten van iedereen en zoeken manieren om in contact te blijven. Toch mogen we erop vertrouwen dat juist de Heer ons altijd nabij blijft. De eerste Pinksteren is immers bijna 2000 jaar geleden. De Geest is in de wereld. We worden getroost, hoe vervelend al die beperkingen vanwege corona ook zijn. Ik heb me voorgenomen om elke dag tot Pinksteren een hoofdstukje uit de Confessiones te lezen. Wie weet geeft het me handreikingen om ook mijn leven meer op God te richten.

En hield je de stilte vol?

Daar moet ik gelijk al bekennen dat ik mijn challenge van stilte voor die dag niet heb volgehouden. Aan het eind van de middag wilde ik iets opzoeken over een recept en gebruikte daar het internet van mijn telefoon voor. Toen zag ik gelijk een paar appjes van mijn familie die ik wilde beantwoorden. Een smartfoon is ook gewoon heel handig. Die handigheid voert dan ineens de boventoon. Maar je kunt wel je schermtijd beperken. Dat is wel goed. Na het bekijken van de app, je telefoon gewoon een paar uur uitzetten is ook heerlijk. Probeer het ook eens!

Ook interessant in dit verband: God zonder ruis