Naam in COVID-tijden

Een naam zegt veel over wie je bent. Daarom nemen artiesten vaak een andere naam aan. Denk eens aan Prince, die zijn naam veranderde in: The Artist. In de Bijbel staat een voor een levensprogramma. Jezus betekent: God redt. Dát is precies wat Jezus wilde laten zien. En de naam van God-zelf, die Joden niet uitspreken, maar schrijven als JHWH, betekent “Ik ben die ik ben” of “Ik zal er zijn”.

Het mysterie van een naam

Wat die vier letters precies betekenen weten we niet. Het is een vorm van het werkwoord ‘zijn’, dat nergens anders voorkomt. Wel weten we dat het precies uitdrukt wie God is. God is een god die er altijd wil zijn. Als je weet wie iemand is en je spreekt hem of haar aan bij de naam, dan heb je macht over die persoon. Dat is een oude wijsheid. Onder andere daarom spreken de joden de naam van de Onuitsprekelijke niet uit. De Godsnaam is een mysterie. Maar we weten zeker dat Hij-is-die-zijn-zal.

Er zijn

Wat verlang ik naar mensen die er zijn. Nu we in tijden van corona afstand moeten houden tot alles en iedereen, mis ik het persoonlijk contact. Al twee maanden geen schouderklopje, geen handdruk. De laatste aanraking van mensen was een ellebooggroet op de dag dat er een verbod kwam op grote bijeenkomsten. De persconferentie was in de middag van 12 maart en die ochtend was ik bij een uitvaart waar ik een goede vriend trof. Tijdens de uitvaart zongen we: Wat de toekomst brenge moge, mij geleidt des Heren hand. Wie had toen kunnen denken dat het die hand van God is, waaraan we ons zo stevig mogen vasthouden in deze tijd. Ik voeg het lied in een versie van Nederland Zingt aan deze blog toe.

de tekst gaat verder onder de video van Wat de toekomst brenge moge.

Wees niet bang!

Nu de corona overal om ons heen lijkt te zijn, zijn veel mensen bang. Blijf ik gezond? Hou ik mijn baan? Kan ik ooit nog naar de kerk? Kan ik nog wel bij familie langs? Ik begrijp de angst en heb die gevoelens soms ook. Dat de crisis ontstond in de vastentijd voor Pasen en dat daardoor de Paasboodschap nog duidelijker wordt, helpt mij.

Met Pasen vieren we dat God bij ons is, zelfs als het leven dood lijkt te lopen. God laat ons weten dat Hij er altijd is en Zijn naam eer aan doet. Of zoals met psalmwoorden wekelijks klinkt:

Onze hulp is in de Naam van de Heer, de hemel en aarde gemaakt heeft. Hij laat niet los, het werk van zijn handen.

Begin van een protestantse kerkdienst

Dan hoeven we dus niet meer bang te zijn, we mogen vertrouwen op God. Ook als we de nabijheid van mensen zo missen. In de uitvaartdienst die ik al noemde zongen we aan het einde het “U zij de glorie”. Achteraf lichten de woorden van een retorische vraag op: “Zou ik nog vrezen nu Hij eeuwig leeft?”
Juist in de tijd van COVID-19 is dat de stip aan de horizon, niet het vaccin of de regels van het RIVM, maar Gods liefde die ons altijd zal dragen.

de tekst gaat verder onder de video van U zij de Glorie

De ander nabij zijn

Een kunstwerk in Assisi aan de Basilica San Francesco

Anderhalve meter is veel als je verlangt naar troost en nabijheid. Telefoon, skype en facetime leken nooit een goede vervanging van persoonlijk aanwezig zijn. Na twee maanden corona ligt dat heel anders. Elk contact met anderen ervaren we als een zegen. In vervelende situatie kunnen we er voor anderen zijn. Ik mocht deze week verschillende gesprekken via telefoon en skype hebben waarbij ik vrienden kon troosten en sterken, even samen lachen en het leven delen. Het was alsof God zo ook digitaal nabij kan zijn.