Mijn leven onder het Kruis brengen

Een korte gedachtengang bij het feest van de Kruisverheffing

NWC_WPC_4_wood_san_damianoWij aanbidden U,  allerheiligste Heer Jezus Christus,
hier en in al uw kerken die er over de hele wereld zijn
en wij loven U, omdat Gij door uw heilig kruis de wereld verlost hebt.
Gebed van Sint Franciscus

Vandaag, 14 september, viert de wereldkerk  het feest van de kruisverheffing. In mijn oren klonk het altijd als erg katholiek. Ik verstond het alsof het kruis aanbeden zou worden. Daarnaast verwonderde ik me over de naam, want de kruisiging van Christus gedenken we immers op Goede Vrijdag.

Het feest van de Kruisverheffing gaat echter veel meer over de verlossing van ons als mensen. Door Zijn dood aan het kruis heeft Jezus ons verlost van zonde en dood. Het kruis werd door de Romeinen gebruikt als een moordwapen, maar is een teken geworden van verlossing.

Het is voor niemand te begrijpen hoe God werkt. Of je nu theoloog bent en er veel studie naar hebt gedaan of eenvoudige kerkganger: de kruisdood blijft het grootste mysterie van het geloof. Een beetje kun je ervan gaan ervaren wanneer je in gebed je hele leven bij God brengt. Bij God mag je zijn wie je bent. Zoals Jezus alles heeft afgelegd aan het kruis om Gods liefde te laten zien, zo mogen wij voor God ook alles neerleggen.

Ik merk dat het heel moeilijk is om echt zo te geloven. Woorden uit de traditie kunnen heel dierbaar zijn, angsten, verdriet en zorgen uitspreken voor God is weer iets totaal anders. God kan makkelijk de controleur worden van de geloofsregeltjes of je geloofshouding. Dan loop je voorbij aan Zijn Liefde die voor alles uitgaat. Dát is een grote valkuil voor mij. Gods liefde geldt voor iedereen, zelfs voor mij.

Vorige week zondag keek ik naar Songs of Praise op de BBC. Zij hadden een thema uitzending over de kruisverheffing. Een mensen vertelden hoe zij de verlossing van het kruis ervoeren. Vanuit de vrijheid die zo in hun leven ontstond konden ze verder.
Ik ben vaak bang om kwetsbaar te zijn. Alles neerleggen bij het kruis maakt je kwetsbaar in Gods ogen. Toch voel ik, dat ik dan het gelukkigst en rustigst ben. Als Jezus mij wil dragen in mijn kwetsbaarheid. Het is alsof het pas Pasen wordt als je zorgen, verlangens en verdriet allemaal durft over te geven. Ikzelf heb daarin nog heel veel te leren. Ik bid en verlang dat de gekruisigde én verrezen Heer mij daarin zal steunen, elke dag opnieuw.

Eén reactie

  1. Dag Sander. Ik ervaar in jouw overweging zo heel bijzonder de kwetsbaarheid van ons mensen, jouw kwetsbaarheid. Wij raken niet uitgedacht en uitgesproken over Jezus Christus en Die gekruisigd. Ik merk steeds weer dat Gods Geest in jouw en mijn leven nog steeds voortgaat met ons te vormen naar het beeld van Christus. Ik ervaar al lezend met jou ‘die wonderbare gemeenschap der heiligen’.
    Dank dat je dit met mij, met zovelen delen wilde.
    Peter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.