Leg aan!

Ga niet van me vandaan
maar leg aan, leg aan.
Leg aan, aan de steiger van mijn leven
wil je boot, je schip toch vastheid geven.
Ik zou zo graag, een haven voor je zijn.

Zoals jij vaart
op de wilde zee van ’t zijn
zo verslagen door de golven
onder diep verdriet bedolven
kom dan rusten oh, liefde mijn

Verlaat mijn leven niet
maar geef mij en biedt
jezelf, en wil mij warmte geven
bind je touw toch aan de meerpaal, stevig
Ik zou zo graag een haven voor je zijn.

Een haven in het wilde bestaan
Dus ik smeek je: leg aan!

Dit gedicht is voorgedragen door Sander zelf op 27 januari 2011 op Radio 5 bij het programma OBA-live