Kantoorpik

Ochtend aan ochtend
dezelfde kop, dezelfde koffie
het zoetje, het glas water
zijn bureau is elke dag
zo nauwgezet als de vorige.

Ik keer me om
hopend dat hij
het levensgenot
nog in de koffie vindt.
De passie die ik ken
van buiten deze muren
bij hem, verdwenen?

Zijn beeldscherm verlicht
het zwarte toetsenbord
terwijl de cursor elke ochtend
dezelfde weg aflegt
zoals hij dat ook al jaren doet.

Melodieus tik ik
een liedje in de database
want de avond met die ene
dat gesprek is zo mooi geweest

Kantoorklerk, plichtsbewust
geen ambitie groter dan het weekend
geen droom groter dan de kerst
Ingesukkeld ploegt hij zich
van ochtend naar avond.

Waar hij ploegt
wil ik licht wandelen
het werk weer bijna om
Het geluk ligt hier en
daar
als ik zo buiten kom.