Een jarig koninkrijk – hoe vier ik mee?

Torah die Koningin Beatrix ooit aangeboden kreeg van Netanyahu
Torah die Koningin Beatrix ooit aangeboden kreeg van Netanyahu

Vandaag is de laatste dag van 2 jaar feest. Het koninkrijk der Nederlanden bestaat 200 jaar en inmiddels twee jaar lang is dat gevierd. Het meeste ging langs mij heen deze jaren, ondanks dat er in mij een royalty-fan zit. Ik zal er maar ronduit voor uitkomen.
Vroeger knipte ik alles wat over de familie van Oranje ging, uit de tvgids en de margriet en libelle die bij ons thuis lagen. Ik was klein en gefascineerd liefhebber van genealogie, adel enzovoort. Misschien wel ingegeven door de vraag: waar kom ik vandaan? Of gegrepen door het vertoon en het protocol? Wie zal het zeggen.

Ik kijk nu terug op twee jaar het vieren van 200 jaar koninkrijk. Wat heb ik eigenlijk in dit kader gedaan. Hoe heb ik het beleefd? Ik denk dat ik me verbonden weet met ons land en met de koninklijke familie. Ik heb toevallig de biografie van Wilhelmina gelezen in 2013. Wat een bijzondere vrouw was dat. Inspirerend, gelovig en krachtig. Het heeft me wel inspiratie gegeven om verder te gaan met mijn eigen geloof.

Ik weet me ook verbonden met de traditie rondom het hof. In mijn eigen voorgeslacht liggen in vrouwelijke lijn namen, die verbonden zijn met het vorstenhuis op allerlei manieren. In mijn stamboomonderzoek heb ik daardoor afgelopen zomer de residentiealmanak uit de 19e eeuw aangeschaft op DVD. Ideaal voor onderzoek in adellijke en patriciërskringen uit de Hofstad. Het onderzoek maakt dat ik merk dat de Oranjes ook gewone mensen zijn. Net zo als dat opgaat voor mijn eigen voorouders. Allemaal mensen zoals u en ik.

Tweehonderd jaar Koninkrijk der Nederlanden maakt mijn ook bewust dat ik hier op aarde gelukkig ben met het land waarin ik leef, maar ook vooruit wil kijken naar het Koninkrijk van God. Gods Koninkrijk waar mensen allemaal gelijk zijn, waar ieder naar elkaar omziet. We kunnen het op aarde al iets laten aanbreken, door naar onze buren en anderen om te zien.

Het echte koninkrijk is immers niet werelds, maar is hemels. Hoe spannend ik de geschiedenis van status en adel ook vind, mijn diepe gevoel voor samenleven is dat van nederigheid. In mijn ideale samenleving is iedereen voor iedereen tot hulp. Daar kan en mag iedereen in Liefde zijn wie zij of hij is. God zelf zal daar de koning zijn. Niet honderd, tweehonderd of driehonderd jaar. Gods liefde en koninkrijk duurt tot in eeuwigheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.