Door de donkere nacht

De nacht is zwart
ik wandel
over de verharde paden
en de grond doet veilig aan
lantaarns die ontbreken
elke stap
is leren staan.

Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.

Sneller loop ik
fier naar daar
binnen enk’le ogenblikken
word ik een medemens gewaar.

Eind’lijk thuis
het bos voorbij
eind’lijk licht aan
Ik ben blij!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.