De weg die God met mensen gaat

Het leven is als een reis, die gaat van wieg tot graf. Sommigen durven bovendien te geloven dat de reis daarna nog verder gaat. Bij je geboorte ben je gegaan op een weg, zonder dat je dit zelf doorhad. Het is een tocht waarin je op zoek gaat naar wie je nu werkelijk bent. Wie wil je zijn, voor jezelf, voor anderen en voor God?

         Eigen navigatie?

Waar je op je levensweg langskomt, stippel je niet zelf uit. Leven is geen reisgids waarin je van te voren alles kunt opschrijven en vastleggen. Mensen verlangen naar zekerheid, en bedenken van te voren van alles. Daarbij worden ze geholpen door hun ouders, hun leraren, hun omgeving. Je gaat een bepaalde opleiding doen, je zoekt werk of je verzekert je tegen van alles en nog wat. Een weg vol zekerheden.

         Andere reizigers

Voortdurend kom je mensen tegen op je weg. Ze kunnen allerlei bedoelingen hebben. Die verschillen van kwaad tot goed. Soms deel je mooie woorden met elkaar, beleef je dingen samen of je loopt een stukje met elkaar mee. Bij de ene persoon kan het delen van elkaars levensweg een avond zijn, bij de ander jaren lang.
Als je wegen zich scheiden, kan dit heel pijnlijk zijn, afscheid nemen is heel moeilijk.
Levens komen tot elkaar, maar van tijd tot tijd zullen ze ook weer wijken.

         Groeien in het licht

Je kunt jezelf afvragen waarom een toekomst soms zo anders wordt, dan je tevoren had gepland. Je proberen vast te houden aan het verleden en aan de ontmoetingen van destijds. Het levert waarschijnlijk teleurstelling op. Genieten van het leven wordt zo een stuk moeilijker.

Hoe mooi is het om te leven in het moment van nu? Als we dankbaar zijn voor de mensen die we hebben ontmoet, dan kunnen we de vreugde meenemen als souvenir naar een volgend gebied in ons leven. We kunnen zo groeien tot onze eigen bestemming. We worden als een bloem die zich voedt met het licht van overal en het water uit de bron. We voeden ons met wat ons wordt gegeven door de mensen en ervaringen uit het leven.

         Gods navigatie

Het duurt een tijd voordat dat besef tot je kan doordringen. Het vraagt om open te staan voor het onverwachte. Je eigen navigatie en routekaart kan daardoor soms wreed worden verstoord of totaal anders worden ingekleurd. Het blijkt dat God een weg en bestemming voor ons voor ogen heeft. Waar die precies zal zijn, zal onduidelijk blijven, tot we er zijn. Toch weet ik het zeker. Door te leven met Hem, zal Hij me aan koele wateren brengen en me leiden tot in het paradijs, steeds weer, steeds opnieuw!