9 maal op vakantie naar XXX aan zee…

Wat verlang ik terug naar de tijden dat we er gewoon met het OV op uit konden. Even de trein in naar Scheveningen of Zandvoort. Wat verlang ik naar die momenten dat je aan zee kunt staan en turen naar de einder. Fantaseren wat er aan de andere kant van het water is. Zoals het volk Israël ooit verlangde naar de overkant van de Rode Zee. Zoals de ontdekkingsreizigers verlangden naar een nieuwe wereld vol nieuwe uitdagingen… Want tja nu ineens is daar Corona.

Mee naar zee

Ik speurde door mijn foto’s die ik ooit nam aan zee. De Waddenzee, de Noordzee, de Middellandse Zee, de Oceaan. In deze blog neem ik jou als lezer mee, naar die momenten. Omdat het zo even vakantie is. Omdat ik dan even kan terugdenken aan toen.

De Waddenzee

Wadlopen vanaf Noordpolderzijl

Als kind gingen we veel naar Lauwersoog, even uitwaaien aan de dijk op zondagmiddag. In de vakanties een dag naar Schier, een weekje Ameland. De Waddenzee is rustig en kalm, maar voor ons als kinderen zo groot. De eilanden liggen zo ver weg in de beleving en de boottocht was altijd een avontuur, zelfs al zat je alleen maar binnen. De laatste keer dat ik aan de waddenzee was, was een paar jaar terug. Ik was er met koorweekend. Ik was niet eens aan de Waddenzee, ik stond er middenin! Wat een avontuur was dat.

De Noordzee

Van de kleine Waddenzee is het niet zo’n grote stap naar de Noordzee. Vooral in de tijd dat ik student was pakten we met het OV nog wel eens de trein naar Zandvoort of Scheveningen. Even uitwaaien met vrienden. Het was een perfecte methode om de zorgen over de studie weg te laten waaien. Het was ideaal om de eerste zonnige zomerdagen door te brengen of op een winterse dag even door te stappen. Ook na mijn studie trok ik wel eens een dagje naar het strand, bijvoorbeeld gecombineerd met het prachtige museum Beelden aan Zee op Scheveningen. De laatste keer dat ik aan de Noordzee was, was vorig jaar november samen met collega’s. We hadden bezinning en teambuilding in Egmond en we wandelden over het strand. We kregen een mooie les fotografie en leerden alles zien door een nieuwe bril.

De zee in de Spaanse zon

Ik ben een beetje verliefd op Spanje en Italië, vanwege het weer, vanwege de zon. Ook de cultuur vind ik prachtig. Bij mijn bezoeken aan Spanje ging ik op citytrip. Twee maal was het een trip naar een stad waar ook een zee in de buurt was. Barcelona en Valencia. Ik genoot van de zon en in Barcalona ook van een boottocht over het water. Ook dan kan je even heerlijk uitwaaien, nog meer dan als je aan wal bent.

De zee in het Heilige Land

De meest bijzondere reis ooit die ik maakte ging naar Israël. Wat was het prachtig om de plaatsen te zien waar Jezus, de apostelen en Paulus gelopen moeten hebben. Wat bijzonder om in de stad Jeruzalem te zijn. Maar we deden tijdens de reis ook Caesarea aan. Een bijzondere dag omdat we net een slecht bericht hadden gehad over een familielid aan het thuisfront. Ze was in haar laatste levenfase gekomen en op de dag van onze terugkeer overleed ze. Aan die zee bij Caesarea zijn veel gebeden en gedachten naar Nederland op de wind meegewaaid.

De Atlantische Oceaan

Slechts éénmaal in mijn leven stond ik aan de Oceaan. Op de plek waar ontdekkingreizigers het ruime sop kozen en hun weg gingen naar Amerika, maar ook naar Azië. Het was in het schitterende Lissabon bij de toren van Belem. Wat heb ik daar kunnen mijmeren en dagdromen over verre kusten en stranden. Wat voelde ik me er even vrij van werkdruk en sociale sleur.

Het weer werkte ook zeker mee op zo’n manier dat het optimaal genieten was. Ik merkte dat ik mezelf zo erg kon loslaten dat ik zelfs mijn hoogtevrees vergat.

De zee dichtbij huis – de Zuiderzee

Bijna vergeet ik de Zuiderzee, die al sinds de jaren dertig geen zuiderzee meer is, maar IJsselmeer. Ook als ik aan dat water sta, dan merk ik hoe wild die zee geweest is. Dan denk ik aan vroeger tijden en de mensen die er zijn omgekomen. Al die vissers. Het Zuiderzeemuseum is een plaats waar je even kunt proeven van die samenleving van weleer. Daar kom het oude Nederland even tot leven. Dat heeft gelijk twee gevolgen. Aan de ene kant laat je de hectische sleur van deze drukke tijden achter je. Aan de andere kant besef je hoe goed we het tegenwoordig hebben ten opzichte van het enorme geploeter van destijds.

Dank aan de zee en de wind

Heeft u ook al zin gekregen in zee, wind en vakantie? Ik wel. Na dit schrijven en terugkijken merk ik hoe de zee en de wind helpen om even leeg te waaien. Dat heb ik van tijd tot tijd nodig en zeker als ik veelal in huis moet blijven door de coronatijd. De gedachte aan die mooie plaatsen hielp me al een klein beetje. Wat is de zee toch mooi, de wind toch fijn. In de bijbel staan wind en zee voor onvoorspelbare krachten, maar in mijn leven staan ze ook voor een godsgeschenk. De zee helpt!