6x Mijn school – De scholen zijn weer open!

Wekenlang waren alle kinderen thuis. Vaders en moeders hadden moeite om naast hun eigen baan ook thuisonderwijs te geven. Iedereen leerde digitaal communiceren, gewoon omdat het moest. Ik heb geen kinderen, maar natuurlijk wel op school gezeten. Een overzichtje van hoe mijn schooltijd eigenlijk was.

Een kleine wereld

Voordat ik echt naar school ging, was het een kleine wereld. Zo heette de peuterspeelzaal in het Friese Dokkum: De kleine wereld. Tegenwoordig blijkt deze nog te bestaan, maar buiten de binnenstad te zitten. Destijds, in de jaren tachtig was deze in de binnenstad, vlakbij de C1000, ook een merk dat allang opgedoekt is.

De Regenboog

Toen ik in 1985 naar de kleuterschool ging, was het vanzelfsprekend dat je naar de school in jouw wijk ging. Zeker als je protestant was. In Dokkum waren veel kinderrijke wijken en in de Jantjeszeepolder, destijds een nieuwbouwwijk, stond een protestantse school en een protestantse kerk. De school waar ik op zat was de Regenboog. Ik zag via Google Maps dat het gebouw er van buiten nog net zo uitziet als vroeger. Aan het schoolplein heb ik niet al te beste herinneringen. Ik werd gepest, bespuugd en uitgescholden in de pauzes. In de klas vond ik leren enorm leuk, maar ook dat werd me niet in dank afgenomen. Er zaten aardige jongens en meisjes in mijn klas, waaronder een heel goede vriend, maar verder was ik nogal op mezelf aangewezen in die tijd. Toen ik in groep acht zat verhuisden we van het hoge noorden naar het diepe zuiden.

Dorenhagen

Foto afkomstig van de beeldbank van Weerderheem

De naam van de school klinkt als een deel van een sprookje. Het is alsof je jezelf door een doornhaag van onderwijs moet worstelen om bij jezelf te komen. Van deze school heb ik maar kort genoten. Het was de herfstvakantie van groep acht dat ik hier terecht kwam. Waar in Dokkum de hele stad protestant en zelfs gereformeerd leek, was dat in Valkenswaard totaal anders. Van heinde en verre kwamen de protestanten, maar vormden kleine klassen. Daarnaast was het voor mij heel erg wennen dat ik niet gepest werd op deze school. Soms wist ik me slecht houding te geven. Uiteindelijk heb ik er een mooi aantal maanden gehad, met een fijn schoolkamp.

Hertog-Jan College (Of zo je wilt: Were Di)

Foto is afkomstig van de beeldbank van Weerderheem

In 1993 begon ik op mijn middelbare school. Het was het Hertog Jan College in Valkenswaard. Eerst een jaar brugklas, daarna de tweede met Latijn. Ik ben mijn klasseleraar van de brugklas nog steeds dankbaar voor zijn inspanningen, om mij, ondanks mijn onvoldoende voor Engels toch de klassieke kant op te krijgen. Ik wilde graag theologie gaan studeren, dominee worden, daar was Latijn en Grieks voor nodig. Uiteindelijk braken de moderne talen mij op en bleef ik zitten in drie Gymnasium. Dat was voor mij op zich een gelukje. Ik kwam bij het zitten blijven terecht in een klas waar ik nog beter kon opschieten dan met de mensen daarvoor. Het was een gezellige tijd. Helaas bleef ik vervolgens ook in 4 Gymnasium op mijn moderne talen zitten en ging naar de Havo. Uiteindelijk heb ik zeven jaar op het Hertog Jan College gezeten. Halverwege mijn schoolcarriere fuseerde de school met alle andere middelbare scholen in Valkenswaard en werd de nieuwe naam: Were Di. In de wandelgangen verbasterden wij dat al snel in “Weer een drie”. Ik herinner mij mijn laatste jaar erg goed, op mijn gemakje haalde ik mijn examens en ik deed mee aan de Landelijke Aardrijkskunde Olympiade en we wonnen met onze school de BrabAntQuiz. Beide zaken zorgden ervoor dat ik in de krant kwam. Ik was apetrots.

Fontys – Lerarenopleiding Levensbeschouwing

Het toekomstbeeld van dominee worden werd in duigen gegooid door mijn zittenblijven op de middelbare school. Ik moest me herbezinnen en overwoog even om rechten te gaan studeren of om de informatica in te gaan. Voor dat laatste heb ik zelfs een meeloopdag “Mens en informatica” gevolgd. Uiteindelijk koos ik daar niet voor, ik was bang voor een te hard headhuntersmentaliteit in die business. Wie had kunnen denken dat ik daar, twintig jaar later toch zo’n beetje mijn werk van heb gemaakt. Informatica tussen mens en computer en dan nog binnen de strafrechtsketen ook.
Ik besloot om de weg naar de kerk te volgen. Daarvoor was een HBO tussenstap nodig. Ik kwam terecht op een lerarenopleiding in Tilburg. We waren in het eerste jaar met zes studenten. Een van mijn medestudenten was actief in de Franciscaanse beweging. Onbewust heeft me dat enorm geïnspireerd en was het een belangrijk iets op weg naar wie ik nu ben in geloof. De vakinhoud vond ik geweldig, leraar worden was niets voor mij. Mijn stage in Helmond, vond ik echt een hel. Al snel kreeg ik de vliegtuigjes naar mijn hoofd. Op de Fontys kijk ik wel positief terug. Het was een prachtig jaar, vooral met mijn medestudenten.

Universiteit Utrecht

Uiteindelijk kwam ik dan toch terecht op de Universiteit Utrecht. In het W.C. van Unnikgebouw studeerde ik theologie, zowel aan de RijksUniversiteit als de kerkelijke opleiding. Ik kon mijn hart laven aan alle mooie theologie en bijbelse zaken. Ik leerde mensen uit alle hoeken van de kerk kennen en had prachtige gesprekken. Zo af en toe vond ik de gereformeerde bonders vreemde snuiters, maar ze hebben me vooral veel geleerd.
Mijn coming-out in die tijd was lastig. Niet iedereen kwam uit een milieu waar dat geaccepteerd was. Toch kon ik altijd terugvallen op de lieve mensen van mijn dispuut het Theologisch-Litterarisch Studentengezelschap “Excelsior Deo Iuvante”. Ik deed er vriendschappen op, leerde er preken en had het er vooral heel gezellig. Bovendien had ik er mijn eerste bestuurservaring als Fiscus, zeg maar Penningmeester.
Tegelijkertijd was er spanning. De kerkelijke opleiding en de faculteit lagen elkaar niet. De duplex ordo was op het einde van haar houdbaarheid. Het gaf veel stof tot gesprek, ook over de wetenschappelijkheid van theologie. Bijzonder om daar zo op te kunnen terugkijken.

Het leven nu

Terugkijken op je onderwijsloopbaan geeft inzichten. Ik ben gaan doen, waar ik niet voor geleerd heb, maar wat ik wel boeiend vond. Heb ik dan van mijn hobby mijn werk gemaakt? Ik doe in mijn vrije tijd waar ik wel voor geleerd heb: actief zijn in kerk en tussen mensen. Van mijn werk mijn hobby gemaakt? De verschillende bouwstenen van ICT tot kerk, van protestant tot katholiek, zijn allemaal al eens langsgekomen in mijn scholen en klassen. Bijzonder om dat te kunnen constateren. Belangrijk om te zien hoe school, met negatieve en positieve dingen, mij uiteindelijk gevormd heb tot de man die ik nu ben. Ik ben een tevreden mens en kijk met een glimlach terug én vooruit, ik zal altijd blijven leren. Van mensen, van boeken, van alles om mij heen.