De winter is vergaan, het voorjaar komt eraan!

Het ontluikende voorjaar is een feit. Tussen februari en april ligt er altijd ergens dat omslagpunt, waarbij de sneeuw verdwijnt en de eerste bloemen weer boven de grond staan. Onvermijdelijk krijg ik dan het liedje in mijn hoofd: Die winter is vergangen, ik zie des meien schijn. Het stond in het boekje dat we moesten oefenen bij blokfluitles toen ik klein was.
Bij nader inzien had het lied weinig te maken met het voorjaar, maar als klein kind prent je het in je hoofd. De overgang van winter naar voorjaar blijft een bijzondere. Alles wat dood en bevroren leek gaat weer bloeien.

De koude winter…

Hoewel de winter in ons land eigenlijk nooit meer echt koud is, hadden we vorige week nog sneeuw. Het was heerlijk kraken door de knerpende witte pakken sneeuw. Het deed me denken aan de grote slee van vroeger waarop we wel eens sleetje reden. Het ijzeren onderstel met mooie blauwe plankjes erop, waarop je kon zitten. Ik was nog heel klein want daarna werden het vooral kwakkelwinters.

Ook toen ik vorige week door het dorp liep waren er her en der gezinnen aan het sleeën. Vader erbij met een groot fototoestel, die de mooiste plaatjes probeerde te schieten. Moeder bezorgd erachter aan: “wel recht blijven zitten hoor jongens!”

Maar het mooist vind ik de ongeschonden sneeuw, waar je dan als eerste doorheen loopt, een koninklijk voorrecht.

Ineens voorjaar

Toch was het deze week ineens voorjaar. Toen ik in de ochtend naar mijn werk fietste, werd het al licht. Ook in de avond is het inmiddels tot een uur of zes licht. Je kunt de zomer al ruiken. Vandaag was ik voor het eerst weer in de tuin bezig. Het is fijn om zo bezig te zijn, zeker als er een zonnetje schijnt. Tussen de oude dorre bladeren die ik uit mijn tuin haalde ontwaarde ik de nieuwe bloemen. Mijn hart sprong even op van vreugde.

God geeft weer een nieuwe lente

Elk voorjaar ben ik weer dankbaar voor alles wat de natuur doet. Het zijn allemaal kleine cadeautjes van God. Ik ervaar het als een hernieuwd begin. Het geeft me op die manier ook nieuwe energie. Een echte winterdip heb ik niet, maar als het weer voorjaar wordt geniet ik weer van alles wat er is.

Overigens word ik daarin enorm geholpen door een andere genieter, mijn kat Sam
Wat is hij een geschenk uit de hemel!



Extra: Die winter is vergangen, door Aafje Heinis

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*