Jezus gaat ons voor – Wij mogen óók opstaan! – Nu al!

Op het allervroegste begin van de dag gaan twee vrouwen naar een graf. Hun geliefde vriend is er begraven. Het was twee dagen geleden, vlak voor de rustdag. Ze hadden niet eens tijd om zijn lichaam goed te verzorgen. Dat gaan ze dus nu doen. Ze praten erover, want er ligt een grote steen voor het graf, zullen ze die er wel afkrijgen samen, als twee vrouwen?

Tot hun grote verbazing hoeft dat niet. De steen is al weg, het graf is leeg.
Een man in een wit gewaad zit voor het graf. Die man, jullie vriend, jullie heer, die is verrezen. Hij is op weg naar Galilea. Hij gaat jullie voor!

Alom verbazing…

Ik weet niet hoe ik zou reageren op zo’n boodschap. Ik denk nogal verward. Als je nog nauwelijks beseft dat iemand overleden is, dan horen dat hij weer is opgestaan. Een mens kan daar met zijn hoofd niet bij. Het is de verwarring die in de Paasnacht uitbreekt. Een leeg graf. Hoe kan dat nu? De eerste gelovigen konden het niet verklaren en wij kunnen het niet verklaren. We geloven en vertrouwen dat het zo is. De Heer is verrezen!

We leven soms doods

Dood hoeft niet het einde te zijn. Dat geldt fysiek, maar ook geestelijk. Mensen kunnen soms leven alsof ze dood zijn. Dan voelen ze zich in de steek gelaten door de mensen om zich heen. Je kunt je ook dood voelen omdat je geen toekomst meer ziet, door schulden, door de fouten die je gemaakt hebt, ga zo maar door. We kunnen zelfs ons eigen spreekwoordelijke graf gegraven hebben en daarin liggen.
Ook dan voel je jezelf dood, ook al leef en beweeg je nog wel. Soms kan iets kleins, een gesprek, een beetje hulp, iemand die even de troep in huis opruimt of de financiën op orde brengt, helpen. Als je dan weer wat beter in je vel zit, dan ervaar je de ruimte en je voelt je weer lichter.

Dát is het licht van Pasen

Jezus wil ons elke dag opnieuw een beetje lichter maken. Hij wil ons laten zien dat er meer is dan onze zorgen en sores. Er is een toekomst waar iedereen kan zijn wie hij of zij is. Een toekomst waarin niets ons meer hoeft te beknellen, zelfs geen graf. De man bij het graf stelt ons eigenlijk vragen: Durf je je toe te vertrouwen aan zo’n wereld? Geloof je in een wereld waarin je elkaar helpt ontwikkelen en ieder zichzelf kan worden? Doe dan als Jezus, Hij gaat je er al in voor.

Als we die vragen positief beantwoorden, dan gaan we geïnspireerd naar hen die ons dierbaar zijn, de andere leerlingen, de andere gelovigen, de mensen om ons heen. En we vertellen dat het leven anders kan. We hoeven niet meer verstrikt te zitten in onze dagdagelijkse zaken. Er is een nieuw licht, Jezus laat dat zien.
Hij is waarlijk verrezen!

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.