Verschil in geloven is een enorm cadeau!

Zij hoorden hen spreken, ieder in zijn eigen taal. Dát vertelt het boek Handelingen over het eerste Pinksterfeest. Hoe verscheiden de groep mensen ook was daar in Jeruzalem. Ieder kon verstaan wat er over de grote daden van God werd verteld.

Jouw eigen relatie met de Ene

Mensen horen de verhalen over God elk op hun eigen manier. Ieder mens gelooft op zijn eigen manier. Dat is helemaal niet vreemd. Geloven gaat immers om een relatie met God. Zoals iedere relatie tussen mensen anders is, zo is ook elke relatie van mensen met God anders. De ene persoon voelt zich vertrouwd om God met “Vader” en “U” aan te spreken. Een ander voelt zich meer thuis bij het intieme “jij” of noemt God liever “moeder”. Jezus Christus is Heer, maar hij is net zo goed onze “broeder”. Er ontstaat een veelkleurige variatie in geloven.

Elkaar zoeken in de Raad van Kerken

Die veelkleurige varieteit in geloven mocht ik ervaren toen ik vorige week in Amersfoort was. Ik woonde daar de viering van 50 jaar Raad van Kerken in Nederland bij. Het is hét overleg orgaan waarin kerken elkaar proberen te vinden en proberen te leren van elkaar. Daarnaast kunnen ze samen een punt van troost bieden bij grote rampen zoals destijds bij de MH-17 ramp. Toen organiseerde de Raad een gezamelijke oecumenische viering.

Thuis zijn in je eigen kerk

Mensen die geloven zoeken elkaar op. Ze vinden elkaar bij verschillende vormen van vieren. Een Rooms-Katholieke mis en een Protestantse viering met wetslezing verschillen van elkaar. Een pinksterdienst met opwekking heeft weer een totaal andere sfeer. Mensen zoeken elkaar op in een omgeving die bij hen past. Soms heb je die omgeving van huis uit meegekregen, soms vind je die als je op latere leeftijd tot geloof komt. Ook dan moet je zelf een weg vinden om je nieuwe relatie met God een plaats te geven.

Een regenboog van mensen

Het is alsof gelovigen samen een enorme regenboog vormen. Hoewel nog veel te vaak mensen elkaar de kerk uit vechten omdat hun kerkelijke leer de ander lijkt uit te sluiten ligt er denk ik veel meer heil in elkaar opzoeken. We zijn tenslotte allemaal volgers van de ene Heer. Het is soms moeilijk het gesprek aan te gaan met elkaar. Zeker als uitsluiting uit een kerkgemeenschap je eigen zijn betreft. Toch is het onze opdracht van de Heer zelf: “Opdat zij allen één zijn”.

Ik moet zeggen dat ik het steeds opnieuw inspirerend vind om te spreken met mensen over wat ze geloven. Soms vertellen ze me dingen die ik nooit in bijbelteksten gelezen had. Een andere keer sta ik verbaasd van hoe diep gelovig zij zijn. Het helpt mij om mijn eigen weg naar God te vinden. Daarom wens ik ieder een Pinksterervaring toe: Het besef dat alle christenen, hoe verschillend ook, één van Geest kunnen zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.