Stadssynode Utrecht – terugkomen uit Emmaüs

De stadssynode is voorbij, nu wordt het tijd om op weg te gaan. Dat was zo’n beetje de insteek van de avond voor belangstellenden die gisteravond gehouden werd in de Nicolaas en Monicakerk in Utrecht. Aan de hand van het verhaal van de Emmaüsgangers gingen we met elkaar in gesprek: Wat drijft ons? Hoe worden we geïnspireerd en hoe gaan we daarmee aan de slag op weg naar een katholieke presentie in deze tijd?

De Emmaüsgangers

Tijdens de gesprekken in de eerste gespreksgroep ging het in mijn groepje over de weg terug van Emmaüs naar Jeruzalem. Waar zit precies mijn vreugde? De vreugde van mijn geloof zit vooral in gebed. Dat zal voor een lezer van dit blog niets nieuws zijn. De vreugde zit ook in het vieren met elkaar, de band met Jezus delen met de ander. In mijn eigen leven mag ik de Heer herkennen en dat spoort mij aan om op weg te gaan naar anderen. Zoals de leerlingen uit Emmaüs met gezwinde spoed naar Jeruzalem terugkeerden, ze hadden de opgestane Heer ontmoet!

Utrecht na de stadssynode

De stadssynode heeft een aantal aanbevelingen opgeleverd over vieren, leren en dienen. Toen ik het rapport voor de eerste keer las werd ik een beetje boos: was dit nu de visie waar we op gehoopt hadden? Het leek meer een samenraapsel van enquête-resultaten. Wanneer je er met elkaar over in gesprek gaat blijkt het een document te zijn dat vraagt om over je schaduw heen te springen. Ik ben geneigd om vast te willen houden aan wat er is. Gebouwen en manieren van vieren los moeten laten doet pijn. Toch moet je soms terug naar de armoede en leegte van de eerste christenen. Zij stonden open voor wat de Heer op hun weg bracht. Ze hadden immers niets te verliezen. Durf ik dat? Inleveren wat er aan moois is, om te kunnen groeien op de geloofsweg met een geloofsgemeenschap, die misschien wel zonder gebouw raakt?

Elkaar inspireren

Wat ik vooral van gisteravond meeneem is dat de stadssynode aanzet tot gesprekken. Door zo’n avond raak je geïnspireerd door anderen. Het is samen komen in de stad en je bewust zijn van één gemeenschap. Synode betekent ook samenkomst. Alle procedures en financiële of zakelijke dingen vielen gisteravond even weg en we konden samen op weg. Een weg waarvan ik hoop dat die ons, als Rooms-Katholieken in Utrecht nog prachtige dingen zal laten zien.

One comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*