Sluit je af met oogkleppen op!

oogkleppenJe blik verruimen en je zogenaamde oogkleppen af doen. Dat is vaak een leus om verder te komen. Oogkleppen komen bij mensen met name in overdrachtelijke zin voor. We gebruiken de uitdrukking vooral als mensen niet open staan voor anderen. Echte oogkleppen zijn er voor paarden, zodat ze niet afgeleid worden van de weg die ze van hun leidsman, bestuurder, berijder of koetsier moeten gaan.

Soms moet je als mens ook even kort oogkleppen op doen. In elk geval in gedachten. Bijvoorbeeld omdat je op je werk gericht wilt zijn en kletsende collega’s bij de koffieautomaat niet kunt gebruiken. Op de televisie of in de krant staan tegenwoordig zulke heftige berichten dat mensen het journaal niet meer aanzetten. We omzeilen de negatieve invloeden om positief te kunnen blijven.

Af en toe is het goed om in je leven even oogkleppen op te zetten. Je sluit je af voor alles wat er buiten je gebeurt en richt je naar wat in je leeft. De angsten, de vragen, maar ook het plezier en de vreugde. Met andere woorden: Wie ben je echt? Die vorm van oogkleppen kun je bidden noemen of mediteren. Het is het moment dat je jezelf weer kunt afstemmen op je eigen leidsman of koetsier.
Mijn leidsman is Christus. Steeds opnieuw ervaar ik dat ik me op Hem zou willen richten. In de momenten dat ik dat ik bid en mediteer, maar ook juist in het leven zonder oogkleppen, wil ik Jezus navolgen. Niet door een vrome kloosterling te zijn of een heilig boontje, maar door te leven uit de onvoorwaardelijke liefde van God. Dat leven is een leven vol met mensen: vrienden, familie, collega’s, maar ook onbekenden die op je pad komen. Hen benaderen zonder voorwaarden en vooroordelen is enorm moeilijk. Zet de televisie maar eens aan op een nieuwszender en vraag je maar eens af of je iedereen die in beeld komt kunt zien als kind van God, die Zijn liefde verdient.
Een hele uitdaging, maar de basis van het geloof in een betere wereld.

Om die houding vol te houden heb je soms oogkleppen nodig. Wat raakt me ook alweer in het verhaal van de Heer, van lijden en opstanding? Hoe krijgt mijn leven ander licht, in het perspectief van Pasen? Daar wil ik over nadenken. Eerst naar binnen gericht, de oogkleppen op. En daarna de wereld in, met open ogen! 

Hoewel het al april is, is deze blog nog verbonden met het thema van maart: nadenken.
De andere blog met dit thema was:
Hoe ben ik waardevol
Maar deze gaat ook erg over  nadenken:
Denken without a box

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.