Het gezicht van barmhartigheid

Jer10feb12_00050Barmhartigheid is geen anoniem gebeuren. Het gebeurt als je de barmhartige persoon aan kunt kijken. Barmhartigheid doen is iets waarbij je om de ander geeft en niet op hem neerkijkt, maar hem of haar als gelijke behandelt. Hierbij is het werkwoord ‘zien’ fundamenteel. Pas als ik de ander zie kan ik me om diegene bekommeren. Pas als ik diegene echt aankijk, voel ik compassie en kan ik de dakloze een aalmoes geven, de vluchteling onderdak geven of de hongerige eten geven. Zelfs als God barmhartig is, is ‘zien’ belangrijk. Toen Mozes mocht gaan vertellen aan het volk Israël over hun bevrijding, had God tegen hem gezegd: “Ik heb de ellende gezien”. Jezus zag Zacheüs boven in de boom zitten en vroeg hem om eruit te komen. God kijkt niet naar ons, Hij ZIET ons. Zoals we ten volle zijn, onze fouten ziet Hij ook, maar daarachter ziet Hij ons ook als volledig mens.

In het gebed dat gemaakt is voor het jaar van barmhartigheid, wordt uitgebreid ingegaan op Jezus’ gelaat. Zijn liefdevolle blik bevrijdde Mattheus en Zacheüs van hun verslaving aan geld. Zijn blik liet Petrus huilen na de verloochening. Zijn blik bevrijdde Maria
Magdalena ervan haar geluk alleen te zoeken in de lust.

God krijgt een gezicht in Jezus. God kan ons, door Jezus, van mens tot mens aanzien. Hij wordt onze gelijke, ook al hebben wij zijn hulp nog zo hard nodig. Hij komt naar ons toe om zijn barmhartige gezicht te kunnen tonen.

Als wij op mensen afstappen om barmhartig te zijn, dan kan dat nooit uit een hooghartig plichtsbesef of wanneer we het gevoel hebben dat we meer waard zijn dan de ander. Het kan alleen maar als wij het lijden en de pijn van de ander willen zien. En dat is voor ons pijnlijk. Het is loskomen uit onze zekerheden: Het streven naar vooruitgang, persoonlijk gewin en onkwetsbaarheid. Jezus wil ons helpen om dat overboord te zetten. We mogen kwetsbaar worden, zoals Hij kwetsbaar werd voor ons. 

logojaarvanbarmhartigheid Bewerkt 004 defBarmhartig zijn is dus nog een hele klus. Ervaren dat je God of de ander nodig hebt, dat is lastig. God toont ons zijn gezicht, maar laten durven wij Hem ook aan te kijken en ons gezicht te tonen? Of keren wij ons gezicht alleen maar naar onszelf?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.