Even flink opruimen!

loslaten-01Als je gaat verhuizen, verbouwen of anders inrichten, dan moet je even door al je spullen heen. Het is een heel karwei, want bij alles komen er emoties boven. Het herinnert je aan degene van wie je het kreeg of aan de gebeurtenissen die met het voorwerp te maken hebben. Meestal probeer je in te schatten of je het wilt houden of kunt weg doen. Wegdoen zorgt immers dat je minder hoeft mee te slepen of hoeft te verslepen.
Geregeld zul je merken dat je er moeilijk afstand van kunt doen, met name vanwege de emotionele waarde. Bij een voorjaarsschoonmaak is dat nog het makkelijkst. Je stoft het af, zet het terug en denkt: Volgend jaar nog maar eens zien. Zo gaat dat jaar in jaar uit.

Een aantal jaar geleden verhuisde ik, ik kon niet alles meenemen en moest grondig kijken wat er echt van belang was. Sindsdien loopt ik minstens één tot twee keer per jaar mijn kasten door. Doet dit er echt nog wel toe of kan het naar de rommelmarkt van de kerk of de kringloop? Moet ik het misschien wel helemaal wegdoen of moet ik het wel bewaren, maar niet in het zicht, dus naar de berging brengen. Het houdt de kamer opgeruimd, maar meer nog: het zorgt dat de kamer een plaats is waar ik me fijn voel.

Misschien is het breder in het leven ook wel zo: als je je thuis wilt voelen in je leven moet je af en toe dingen weggooien. Dat kunnen spullen zijn of gedachtes die je klem zetten. Ook moet je soms contacten overboord zetten. Niet omdat mensen je niet aanstaan, maar omdat ze je soms kunnen afhouden van wat echt belangrijk is. Veel mensen geven veel op van het belang van netwerken, zowel in het echte leven als digitaal. Natuurlijk is het handig om veel mensen ze te kennen. Ze kunnen  je met veel helpen en jij kunt er voor hen zijn. Soms vragen ze zoveel energie, dat je ze tijdelijk of langdurig moet loslaten.
Dat is niet omdat het slechte mensen zijn, maar omdat je eigen focus anders ligt.

Focussen in wat je doet en daarom grenzen trekken. Dat is belangrijk in leven en geloof. Je deelt je leven anders in als je weet wat het belangrijkste is in je leven. Is dat je gezin, je werk, de kerk? Welke focus krijgt God van ons? Misschien willen we ons wel op God richten, maar ontbreekt de tijd daar vaak aan. Moeten we dan iets van onze tijdsbestedingen wegdoen? Afleidende voorwerpen even de berging in? Hoe laten we los en zien we God weer?

Over dat loslaten ga ik de komende maand schrijven. Het komt mooi uit dat de vastentijd ook grotendeels in deze maand valt. Immers, ook die gaat over de focus leggen op de Heer.

Eén reactie

  1. Pingback: Het is goed afscheid nemen - Met Hem op weg gaan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.