Een jaar door God gedragen (2014)

Je kunt de televisie of de computer niet aanzetten of overal komen je jaaroverzichten tegemoet. Op Facebook zelfs met de mededeling dat het afgelopen jaar een geweldig jaar was. Ze zijn over het algemeen nogal schreeuwerig van opzet. Het ene record na het andere wordt genoemd in de lijstjes van de tv-stations. Als er iets was, wat 2014 niet was voor mij, dan was het schreeuwerig.

Het afgelopen jaar was een jaar, dat in het teken stond van mijn eigen weg vinden. Na tweeënhalf jaar samen de levensweg te zijn gegaan, liepen de wegen van mijn vriend en mij niet meer parallel. Een prachtige afsluiting van onze weg samen, was het bezoek dat we in januari aan Londen brachten. We vierden Candlemas mee in Westminster Abbey en luisterden samen de Schubertiade in het wonderschone Hampstead. Prachtig om op terug te kijken.

Daarna brak een tijd aan van loskomen van elkaar en mezelf terugvinden. Wie ben ik eigenlijk en waarom doe ik de dingen die ik doe? Hoe wil ik mijn weg door het leven gaan? Ik ontdekte dat ik een veel sterker persoon ben, dan ik wist. Ik merkte dat ik mijzelf mag liefhebben en niet te geringschattend over mijzelf hoef te doen. Dat ik eigenlijk best een toffe gozer ben. Ik ontdekte dat ik emoties heb en dat ik daar ook meer naar mag luisteren.

Door het contact wat ik maakte met mijn gevoel, merkte ik ook hoeveel het ritueel van de Rooms-Katholieke kerk in mij losmaakt. Het vieren van de eucharistie elk weekend en het getijdengebed, dat ik thuis bid, ik zou het niet meer willen missen. De mensen die in de parochie op mijn pad komen, bijvoorbeeld door het zingen bij Mixtuur, ook daar ben ik enorm blij mee.

Ik ben dankbaar voor alles wat dit jaar heeft gebracht, ook al had ik dat twaalf maanden geleden nog niet voor mogelijk kunnen houden. Het heeft me geleerd om relaxter om te gaan met mijzelf en de wereld om mij heen. Ik heb dit jaar geleerd dat mijn drijfveer in alles mijn geloof in God is. De God die mij vol liefde de tijden door draagt en sterkt. Dat ik vol liefde naar mijzelf mag kijken en er mag zijn, zoals Hij mij geschapen heeft: als mooi mens. Het liefste dat ik wil is Zijn liefde uitdragen, zoals Hij dat wil. Voorlopig gewoon door op een goede manier met mensen en met de schepping om te gaan. Zijn Liefde voor te leven als het ware.

Ik ben dankbaar dat ik al mijn reflecties met mensen om mij heen kon delen. Met familie, vrienden en collega’s. Ik ben minstens zo dankbaar dat ik dit blog kan bijhouden. Een plaatsje op het wereldwijde web om mezelf te zijn.

Morgen is het oudejaarsavond. Zonder twijfel hoort daar voor mij de
oudejaarspsalm bij. Psalm 90, die al in lengte van jaren in huize Funcke gelezen wordt op die avond.
Ik zal hem lezen in de vertaling die mij na aan het hart ligt, de NBG uit 1951. Het laatste stukje van die psalm is ook dit jaar voor mij weer waarheid geworden. Ik wens een ieder diezelfde ervaring toe, in 2015 en in alle jaren daarna:

De liefelijkheid van de HERE, onze God, zij over ons,
en bevestig Gij het werk onzer handen over ons,
ja, het werk onzer handen, bevestig dat.

 

Het jaar 2014 in FOTO´s

Eén reactie

  1. Peter Gerrets

    Lieve Sander. Dank voor jouw ‘getuigenis’ over 2014.
    Ik wist niet dat Maarten definitief voor het kloosterleven heeft gekozen.
    Ik voel de pijn van wat die scheiding betekende voor jou, maar ook voor hem. En dan zie ik de overvloed van genade die God jou gegeven heeft.
    Getuige te zijn van wat Gods Geest bij machte is te doen in het leven van mensen.
    Blijft over verwondering. Vervolg jouw weg met blijdschap.
    Liefs,

    Peter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.