Dedicated geloven – leven met toewijding

Een dedicated team creëren, wie in het bedrijfsleven rondloopt kent de term als geen ander. Er is behoefte voor mensen die vol toewijding zich richten op een bepaald project of een bepaalde taak. “Dedicated” doet het goed in beleidsplannen en in speeches. Lange tijd was dat voor het woord “toewijding” niet anders. Het stond niet in beleidsplannen, maar wel in teksten over het geloof, kerkopbouw en theologie.
Maar de gelovige toewijding lijkt onder het stof te zitten…

Toewijding als houding

In het evangelie vraagt Jezus ons om hem te volgen. Als je zijn woorden goed leest is dat niet iets vrijblijvends. Het vraagt totale verandering van houding. Het zijn de armen die de hoofdrol spelen, de kinderen komen vooraan, de moordenaar (die aan het kruis) mag met net zoveel liefde bekeken worden als de vorsten. De overspelige vrouw die alle morele wetten heeft getart is een vrouw in al haar kracht.

Leven met toewijding aan Jezus is leven in zo’n houding. Het is je toewijden aan een wereld waarin alleen de liefde en de barmhartigheid telt.

Toewijding bij religieuzen

Beeld van Franciscus in de Mezquita van Cordoba

Eeuwenlang heeft de kerk deze houding al gepredikt. Toch waren er velen in de geestelijkheid die zich verrijkten ten koste van anderen. Er werden grootse kathedralen gebouwd (ik mocht er laatst weer een paar mooie bezoeken in Spanje). Het geld voor die bouw kwam vaak van de allerarmsten. De zogenaamde toewijding van de kerk kostte velen hun dagelijks brood.
Toch is er in al die eeuwen ook de tegenstroom geweest: Bedelordes die zich de mindere broeders noemden bijvoorbeeld. In navolging van onder andere Franciscus van Assisi legden zij een enorme toewijding voor de schepsel en de medemens aan de dag. Niet zijzelf, maar het welzijn van anderen, van alle schepsels was bij hen het hoogste goed.

Toewijding nu

Maria in een kerk in Sevilla

Ik was in Spanje en zag daar de kerken volstromen. Een mis die ik bijwoonde op de zaterdagmiddag in een winkelgebied, werd bezocht door zoveel mensen dat er staanplaatsen waren. Iedereen werd stil en ging ter communie. De bedelaar aan de buitendeur kreeg achteraf van iedere bezoeker wel wat geld. Later die dag wandelde ik vlak bij mijn hotel langs een kleine kerk. De deuren stonden wagenwijd open. Een levensgroot beeld van Maria stond uitgesteld.
Mensen kwamen binnen en deden gebeden. Ze kwamen naar voren en kusten de hand van Maria. Terwijl eigenlijk iedereen kon meekijken. Men schaamde zich niet voor het geloof, het was vanzelfsprekend.

Dedicated gelovige?

Steeds meer probeer ik ook toegewijd en dichtbij God te leven. Maar hoe sterker je het probeert, hoe lastiger het ook is. Als je even niet oplet denk je toch weer vanuit een eigen oordeel of in eigen voordeel. Ik denk terug aan die gelovigen in Sevilla, maar ook de mensen die daar op straat moeten leven. Ik denk aan Franciscus die zijn leven leefde met broeder zon en zuster water. Je buit de aarde niet uit tot eigen gewin, maar ze is net zoveel als jij.
Ik bid, juist in deze week, dat Franciscus mij nabij mag blijven en dichter tot de Heer mag brengen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*