De zon breekt door

Toen ik mijn oude digitale foto’s doornam, kwam ik een mooie foto tegen van het zonlicht dat tussen de duistere wolken doorbreekt. Ik werd geraakt door het beeld. Het geeft aan hoe je soms het geloof kan ervaren: als licht dat plotseling doorbreekt.

Lichtwolken

Licht kun je zien, maar je moet het willen zien. Wanneer je buiten loopt en er valt door een dicht wolkendek een klein straaltje zonlicht kun je immers ook blijven kijken naar de regen. Dan denk je: Wat een rotweer, het wordt ook nooit wat. Als je jezelf omdraait en je ziet de zon, dan wordt het leven een stuk positiever.

Hoe dat in mijn leven is? Soms blijf ik hangen in mijn dagelijkse drukte van werk. Dan zucht ik tegen de kat: wat is het druk, had ik maar rust.  Als ik dan even rustig ga zitten en op adem kom, dan merk ik dat er meer is dan de drukte. Dat ik zelf veel moois in me heb en mag genieten van de rust. De zon breekt even door.

Het licht en de rust ervaar ik vooral als ik in gebed ben. Dan focus ik mezelf op God en op mijn leven. Ik word stil van binnen en langzaam vind ik innerlijke rust. Het is alsof alle normale dingen donkere wolken zijn en de rust van mijn ziel, de zon is.

Ik kan het slecht uitleggen, je moet het ervaren. Geloven ís ervaren. Geloven is jezelf omdraaien naar het licht. In de regen van vandaag is dat een mooi beeld om te eindigen. Na de regen komt zonneschijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.