De koning in een pronkjuweel – Hoe mensen schatten zijn.

Alle ogen zijn gericht op Groningen. De stad die volgens het eigen volkslied een pronkjuweel is, met een gouden rand. Koning Willem-Alexander gaat er vandaag met zijn gezin naar toe om zijn verjaardag te vieren. Het is een mooie traditie wanneer een vorst zijn volk bezoekt. Niet alleen de strategische overwegingen “zo leert het volk haar koning kennen” maar ook omdat het eigenlijke vermogen van een vorst niet ligt in de schatkist, maar in de mensen die in zijn land leven.

Er gaat niets boven Groningen

Deze reclameslogan zit bij iedereen voor in de gedachten. De plaatselijke VVV heeft daar ooit een pronkstukje gescoord. Aardrijkskundig is er natuurlijk niets noordelijker in ons land dan de provincie Groningen. Groningen-Stad is overigens ook een prachtige stad. Toen ik er een paar jaar geleden met mijn koor doorheen liep zagen we allemaal prachtige gebouwen. 
Allereerst is de blikvanger van Groningen natuurlijk het Groninger museum. Dit moderne gebouw heeft allang de plaats van bijvoorbeeld de Martinitoren verdrongen. 

Het is een pand dat tot de verbeelding spreekt en als ik het zie word ik er bijna zelf creatief van.

Een ander pand dat tot mijn verbeelding spreekt, vooral door de gemeenschap die er in huisde is de oude synagoge. Het was bijzonder om daar toen binnen te zijn. Je voelt er de kracht van geloven, door alle ellende heen.

Er gaat niets boven mensen

Het is het geloof in de God van het volk Israël, in de God van Jezus, dat mij leert om vooral naar mensen te kijken. Mensen mogen Gods evenbeeld zijn. In hoe zij goed zijn voor elkaar zie je hoe God met mensen omgaat. Een stad kan nog zo mooi en wel-gebouwd zijn, als de inwoners niet goed voor elkaar zijn, dan straalt de stad niets uit. 
Gods liefde wordt zichtbaar in mensen. God leeft met mensen mee. Ook in hun vreugde, dus misschien is God vandaag ook te herkennen in de feestende en vrolijke Groningers en Nederlanders vandaag.

Een koning/Koning tussen zijn volk.

Willem-Alexander gaat naar zijn volk toe en zijn verjaardag vieren. Daar zal hij weer opnieuw zien hoe mensen leven en in welke mate mensen hem waarderen. Zelf moet ik ook altijd denken aan die andere Koning: mijn hemelse Koning. Ook Hij kwam naar zijn mensen toe. Tweeduizend jaar geleden, in de gedaante van een kind. Hij is me nog dagelijks nabij, door Zijn Geest. Als het gaat om eer betuigen is díe koning, degene die ik altijd wil eren. Voor hem wil ik aan een ieder laten zien wie Hij is. Maar ook die Koning kan niet zonder zijn mensen op aarde. 

Een ieder een fijne koningsdag gewenst, met Willem-Alexander, met de bijstand van de hemelse Koning, maar vooral met veel lieve mensen om haar of hem heen! 

Het Gronings Volkslied, Pronkjawail met golden raand. Gespeeld op orgel en gezongen door een kerkelijke gemeente.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.