#byebyefacebook en #ikblijf – waar vinden wij gemeenschap?

Nooit werd zo goed duidelijk hoe mensen naar gemeenschap zoeken als de afgelopen dagen. Het is niet de traditionele kerkelijke of dorpsgemeenschap die nu in de aandacht staat. Het is de digitale facebook-community die onderwerp van gesprek geworden is.

Zondag met Lubach

Zondag bracht Arjen Lubach in zijn programma Facebook onder de aandacht. Mocht u het niet gezien hebben, dan staat het filmpje ook onderaan dit bericht. Na dit filmpje kondigden velen op Facebook aan om dit medium te verlaten. Op Facebook ontstond ook een tegenreactie. Allemaal mensen die niet hashtag: #byebyefacebook maar #ikblijf gebruiken. Ze willen hun contacten niet kwijt en ze zien hoe Facebook een podium is voor mensen die ergens anders niet hun mening kunnen geven. Facebook biedt allerlei mooie faciliteiten. Je kunt lotgenoten vinden, die je zonder digitale media nooit gevonden had bijvoorbeeld.

Offline leven en sociale media zijn niet zoveel anders

Mensen leven niet alleen op Facebook, al lijkt het daar bij sommigen wel op. Het leven in het gezin, op school, op het werk, op de sportvereniging en in de kerk is nog altijd een offline leven. We treffen er mensen waar we van houden, waar we van leren en waar we ons fit mee voelen. We treffen er ook mensen die we juist niet zo mogen. We ontmoeten mensen die van een andere afkomst zijn dan wij. Digitaal is dit leven niet anders dan offline. Dat digitaal allerlei diensten kunnen meekijken, dat klopt. Maar wees eerlijk ook in het offline dorpsleven van de vorige eeuw keek iedereen mee of je zondag wel naar de kerk ging, wie je op visite kreeg en als dat vreemde snuiters waren wilden de mensen een dag later precies weten wat je besproken had. De wereld is een dorp en ook in de eenentwintigste eeuw kijken alle dorpelingen mee.

Het bijzondere van een kerkgemeenschap

Zelf vind ik veel gemeenschapsleven buiten de computer. Het gebeurt in de kerk waar ik lid van ben en waar ik tenminste 1 tot 2 keer per week wel te vinden ben. Een trouw lezer van mijn blog weet dat ik kerk in de Aloysiuskerk in Utrecht.  De geloofsgemeenschap is deel van het grote Katholiek Utrecht. Er zitten mensen van mijn eigen leeftijd, maar ook veel mensen die ouder zijn. Mensen die al van kinds af aan geloven en mensen die later tot geloof kwamen. Zo’n varieteit aan mensen, die je zelf niet uitkiest, vind je nergens anders dan in de kerk. Maar waar kerkgangers ook vandaan komen en wat ze ook geloven, ze voelen zich verbonden met Christus. Het pastoraal team heeft als titel voor haar werkplan genomen: “Blijf bij ons Heer”. Gelovigen willen leven in gemeenschap met elkaar én met de Heer. Dat maakt de kerk een onvervangbare gemeenschap. Onvervangbaar offline, maar zeker ook niet digitaal te vervangen. 

Zoek een gemeenschap die bij je past!

Voor ieder zou ik willen meegeven: zoek een gemeenschap die bij je past. Voor de ene zal dit een kerk zijn, voor de ander de rotary of de voetbalvereniging. Zoek ook op internet naar sites, fora en gemeenschappen die je passen. In mijn twintigersjaren was ik lid van een forum wat was voortgekomen uit een teletekst-brievenrubriek: Achterklap. Daarna heb ik ook nog een tijd een gemeenschap gevonden in een internetspel: Nationstates. Dat laatste bestaat nog steeds kwam ik kortgeleden achter. 

Elke levensfase vraagt om een nieuwe visie op de communities waar je bij hoort. Het vraagt om een doordenken wie je bent en wie daarbij mogen meekijken. Het is aan ieder om dit steeds opnieuw te bekijken. Het is aan de media om onafhankelijk voor te lichten over de risico’s van elke gemeenschap of site. Maar het is aan mensen om keuzes te maken. Keuzes, die wat mij betreft altijd voor andere mensen moeten zijn. Je kiest ervoor om een groep of site te zoeken waar jij kunt zijn wie je bent.

Als dat Facebook is en je daar weloverwogen op zit, dan heeft niemand daar tegen in te gaan. Dat geldt overigens ook voor ieder die kiest om Facebook te verlaten. Blijkbaar hecht zo iemand veel meer waarde aan de niet-digitale vrienden dan het vrienden-tal op Facebook.  Ook dat lijkt me niet verkeerd.

Dat ieder zoekt naar een plek om zichzelf te zijn en dat de Heer daarbij mag zijn.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*