2016 – een meer dan fantastisch jaar!

2016 heeft nog maar een paar uurtjes. Een jaar waarin veel gebeurde is ten einde. Ook ik kijk terug op een prachtig jaar. Geen facebook-samenvatting, maar een geschreven terugblik.

Een jaar van  reizen en bezinning

Ik denk dat ik nog nooit zoveel gereisd heb ik een jaar als dit jaar. Het begon in februari al met een mooi meditatie weekend in Megen bij de zusters clarissen. Daar merkte ik hoe belangrijk het is om er soms even helemaal tussenuit te zijn. Je kunt dan tijd nemen voor jezelf en voor je band met God. Het is bijzonder om te merken hoe een zuster, die al op leeftijd is, zuster Paula, nog zo straalt en enthousiast is over het geloof. Daarnaast zijn dat soort weekenden ideaal om mensen beter te leren kennen.

In april ging ik met een goede vriend naar Worpswede. Het is een oud kunstenaarsdorp in het noorden van Duitsland. Ik leerde een schilderstijl kennen, die ik eigenlijk niet zo kende. Bovendien las ik door deze reis weer eens gedichten van Rilke. Ook een inspirerend figuur. Op reis tekende ik een indruk van een foto na op papier. Ik ontdekte zo talenten van mijzelf, die ik haast niet vermoed had. Het was bovendien de eerste keer in tijden dat ik met iemand anders op vakantie was. Dat was voor mij wel weer een bijzondere ervaring, maar ik heb er zeer van genoten.
Bovendien was de bed-en-breakfast waar we zaten een aanrader!

Nieuwe ervaringen en oude bekenden

In het najaar van 2016 maakte ik kort na elkaar twee reizen. De ene reis was binnen ons eigen land. Met Mixtuur gingen we naar Noordpolderzijl. Een vlek in het noorden van Groningen. We waagden ons onder meer aan het wadlopen. Een bijzondere ervaring,die vraagt om door te gaan, als het zwaar is. Wadlopen is doorzetten, maar het is ook genieten van die delen van de natuur die je anders niet ziet. Daarnaast zongen we in de plaatselijke kerk en we bezochten de stad Groningen. Het is prachtig om zo samen met koorleden te genieten en elkaar ook eens op een andere manier te leren kennen.

Een week hierna vertrok ik zelf voor een stedentrip naar het prachtige Barcelona. Ik bezocht er natuurlijk de Sagrada Familia. Een kerk, waar ik jaren geleden met school al eens geweest was.Nu is het niet alleen meer een bouwput, maar kun je er ook gewoon op een mooie manier naar binnen. Het was bijzonder om er te ervaren hoe in zo’n grootse kerk, je ook mooie intieme momenten met de Heer kunt hebben.
Ik zag natuurlijk nog veel meer moois van Gaudi en tijdens een bezoek aan het Gaudi-huis in Parc Guell, merkte ik hoe devoot en diep-gelovig Gaudi eigenlijk was. Hoewel zijn architectuur fleurig en uitbundig is, was zijn leven uiterst sober.
Ook zag ik de kloosters van Montserrat en Pedralbes. Op een of andere manier kom ik op vakanties steeds weer terug in een dergelijke omgeving. Hoe meer gebedsenergie er hangt, hoe beter ik me voel.

2016 een jaar van groei

In mijn werk en mijn vrijwilligerswerk heb ik in 2016 een behoorlijke groei doorgemaakt. Officieel werd ik op 1 januari lid van de pastoraatgroep van de Aloysiuskerk. Nu, een jaar verder, zit ik behoorlijk in mijn rol en heb ik steeds meer mensen leren kennen. Ook door allerlei stadsbrede ontwikkelingen leer je mensen kennen. Ik heb steeds meer door wat er speelt en ik ben me steeds meer bewust hoe belangrijk het is om er voor mensen te zijn.

In 2016 heb ik ook veel gedaan in dat andere vrijwilligerswerk, namelijk voor de christelijke LHBT-beweging. Mijn bestuurswerk bij het LKP en vooral mijn stuurgroep-voorzitterschap van de LCC Plus Projecten hebben me heel veel over bestuursrecht en de overheid geleerd. Maar ook al die mensen waar voor je het werk doet, maken je steeds opnieuw weer enthousiast. Bovendien was dit jaar de Europride in Amsterdam en was daaraan ook de vlaggenactie verbonden een actie zodat aan elk godshuis tijdens de pride een regenboogvlag kon hangen. De kerk wil mensen ontvangen in al hun veelkleurigheid.

Op mijn werk heb ik een project gedaan en daarnaast ontwikkel ik me steeds meer in de icthoek van ons computersysteem. Ik leer nog steeds bij en dat houdt het leven leuk. Bovendien zijn mijn collega’s nog steeds supergezellig.

2016, gelukkig met Sam

Sam en ik woonden ook dit jaar weer samen. Wat zou ik moeten zonder de spinnende kat die me af en toe tot rust maant. Hij geeft wel aan dat hij aandacht wil. Het zijn de momenten dat mijn eigen leven te hectisch is. Zonder Sam zou mijn leven wel erg stil zijn. Ik ben dolblij dat hij mij ook in 2016 terzijde stond.

2016, wat was je mooi!

Het was een heerlijk jaar met veel mooie indrukken, veel nieuwe dingen en mensen om te leren kennen. Het was een jaar vol groei. Vol hoop ga ik straks de drempel van 2017 over. Ik hoop voor iedereen dat het net zo’n mooi jaar wordt.

One comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.